Mavi Sürgün... /Yüreği Mavi Adam.../

26/11/2009 - Papatya...

Kategori: Mavi Oyku

 

 

 

 

 

 

 

 

Günler hızla geçiyordu… Genç adamın durumunda halen bir gelişme olmaması tüm sevenlerini endişeli  bir limana doğru sürüklüyordu…

 

 

Keşke hastaneye yatmayı kabul etseydi dedi Başak…. Oldukça zor duyulan bir sesle , canının yandığı her halinden belli olan Deniz ; bilmez misiniz , ağzından çıkan her kelime kanun gibidir onun için dedi!

 

Genç adam kendisi hakkında yapılan bu yorumların hiç birini duyacak durumda değildi! Hastalığı her geçen gün ilerliyor ; doktorun hastaneye yatsan iyi olur telkinine karşın asla yanıtını vererek , kendince bilinmeyene meydan okuyor , düşlerindeki maviyi zihninde yokluyordu!

 

Her şey halen yerindeydi… Hafızasında yitip giden tek bir anı bile yoktu ! Her ânı tekrar tekrar yaşıyor , gözlerinin önünden geçercesine akıp giden bu kareler yüzünde buruk bir gülümseme bırakıyordu!

 

Rengi soluyordu , boynunu büküyordu papatyalar/ı/!

 

 

Kendini sorgulamaktan da geri kalmıyordu , kullandığı ilaçların olumsuz etkilerinden fırsat bulabildiğinde… Fakat bu durum sadece birkaç dakika sürüyordu… Gözlerini açık tutmak da oldukça zor geliyor , konuşmak bi işkenceden farksız oluyordu genç adam için....

 

Kulağında hayal meyal yankılanan bir ses duydu!Rüya ile gerçek arasında gidip gelirken , durumun ne olduğunu çözemediği anda , konuşanın kim olduğunu bile farkına varamadığı bir ses…

 

-        “Onun ne kadar güçlü olduğunu biliyorum. Ama nasıl bu kadar kolay kabullendi , neden kendisini yok olmaya doğru bıraktı…. Ölüm kucağını açmış , eğer ki deli dolu kimliğine bürünüp başkaldırmazsa bu sefer kaçamayacak!”

 

 

Bu cümlelerin sahibini algılayamasa da ; zihninde gidip gelen harfleri yakaladı…

 

-“ Hatırımda hep o güçlü insan olarak kalmalısın , seni hep öyle hatırlamak istiyorum “

 

 

Oysa ki onun da hatırında olmasını istediği bi çok şey vardı! Verilmiş sözler , kurulan düşler….

 

 

Genç adam saatine bakmak için biraz hareketlendiğinde çevresindekilerin gözünden kaçmadı bu çaba…Bütün gözler üzerine dönmüştü.Birşeyler söylemesi gerektiğini anladı…

 

-        Ben iyiyim…Saat kaç?

 

-        “ Saat üç buçuğa geliyor…”

 

 

-        Ayın kaçı, zaman kavramımı yitirdim artık!

 

 

-        “15 Kasım…”

 

-        Peki.Şimdi biraz uyumalıyım… Zaman sona yaklaşırken , ayağa kalkmak için güç toplamalıyım…

 

 

Gözleri bulanık gördüğü için ; kim olduğunu seçemediği ama gülümsediğini farkına vardığı bir yüz karşısında duruyordu genç adamın. Bir an acaba dedi… Sonrasında yanıldığını farkına vardı… Kendisini sakin sulara bıraktı….

 

“ – Asla pes etmeyeceğini biliyordum , onun fıtratında mücadele var!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

İz Bırakanlar (1) :: Bir iz bırakın! :: Bağlantı

<- :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Sürgündeyim...

Kategoriler

Arkadaşlarım

lebiderya
Blogcu Yardım
yokumolmucamda
mavikoridor
özgen aydos
azmavi
selenge selin
mavitunaa
zeynepnazz18
mirayy
sahinfatma
oludusler
ozce
daginikoda
meomeo
yukcell80
hircinyesilbirkuzum
oluduslerim
ebrulim06
sürgünce ✿
askperisi87

© Bu blogda yer alan şiir ve yazıların her hakkı Sercan Saraca'ya aittir...

Şiir ve yazılarım iznim olmadan alıntı yapılamaz ,hiç bir yerde yayınlanamaz...

© Tüm hakları Saklıdır; 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası uyarınca, yazarın izni olmadan site içerisindeki yazılar herhangi bir amaçla kullanılamaz




More Cool Stuff At POQbum.com